Happy

DONDERDAG 12 oktober 2017
We zijn iets meer dan een week voor de start van de examens. KU werkt, anders dan de VUB,  met een systeem van tussentijdse examens. Lijkt hierdoor wel of ik terug in het middelbaar zit. Al is het concept van blok de Koreanen onbekend. De lessen blijven tijdens de examens gewoon verder gaan. Omdat je aanwezigheid tijdens de lessen verplicht is, is brossen om te blokken hier not done. Blokken is dus écht een kwestie van plannen en iets voor tijdens de lesvrije uren, maar vooral iets van vóór en nà de lesuren. En daarom dat die koffiehuizen/studeercafés op de meest onnozele uren vol blokkende studenten zitten.

Je zal de volgende dagen waarschijnlijk dan ook merken dat mijn blogs over de  minder interessante kant van het studentenleven gaan. Ik doe deze week én volgende week niet veel meer dan studeren en eten. Waardoor mijn actieradius ook beperkt blijft tot mijn bureau, ons terras (het is hier nog altijd zalig warm) en het koffiehuis, waar ik samen met nog andere kotgenoten tussen de Koreanen ga blokken. Om mijn blogs toch zo interessant mogelijk te houden, ga ik dan maar wat meer schrijven over de Koreaanse cultuur, maar vooral het ultra-lekkere Koreaanse eten. 


Omdat onze examens allemaal kort opeen vallen (alles in één week) en (zoals gezegd) de lessen en opdrachten doorlopen, is er wel een grote solidariteit. We moeten bovenop de wekelijkse teksten die we per vak krijgen nog een extra boek lezen, samenvatten en kunnen reproduceren. Zo besluiten we hoofdstukken te verdelen en elkaar te helpen. Samen staan we sterk. Ik heb al vrij snel mijn eerste samenvatting af, waarschijnlijk omdat mijn Engels iets beter is dan dat van de gemiddelde Koreaan (understatement). Mijn Koreaanse klasgenoten zijn ontzettend dankbaar en tonen dat te pas en onpas. De gomawo’s (고마워, dank je) en hoofdbuigingen vliegen me om de oren. Sinds het begin is mijn appreciatie voor Koreanen steeds groter geworden. In het begin ervoer ik ze als eerder verlegen en gesloten (soms op het autistische af). Eenmaal je persoonlijke contacten hebt, zijn ze meer dan normaal in hun sociale reacties. Blijkbaar is dat een drempel waar je over moet. Maar alle Koreanen zijn wél SUPERvriendelijk en behulpzaam. Eender welke Koreaan die je aanspreekt, zij het op straat, in de winkel of in de les, zal altijd vriendelijk zijn en bereid tot hulp. Ze draaien dat ook om: alles wat je voor hen doet, wordt enorm gewaardeerd en gerespecteerd. En ze tonen dat ook. Koreanen lijken haast wel altijd te glunderen. Ik heb de indruk dat Koreanen niet snel boos of geërgerd zullen zijn. En laat dan net één van de dingen zijn, die ik in Zuid-Korea per se niet hoef te ontdekken.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Piet Huysentruyt

Afbeelding
zondag 19 november 2017 Opstaan was nog nooit zo leuk. Deze nacht sliepen Patricia en ik (omdat w e moni zijn) in één van de luxehotels in het Ski Resort. Zie:  https://www.yongpyong.co.kr/ eng/room/hotel.do .  In een supergroot tweepersoonsbed. Hemels. En we kunnen nog eens kiezen ook: of in ons bed blijven liggen of (vrij) skiën. Om één uur vanmiddag worden we aan het busstation verwacht voor de terugreis naar Seoul. Hoe goed het bed ook ligt, Patricia en ik twijfelen geen seconde om te profiteren van de pistes en het goede weer. Skipak aan en gaan! Een luxehotel gaat ook gepaard met een heerlijk uitgebreid ontbijt (denken we). Fail! Koreanen ontbijten eerder sober. Ons ontbijt beperkt zich tot kimchi en ramen (Japanse noedelsoep). Kimchi (zie mijn blog ‘knoflookadem’ van 18 september) is niet meteen mijn favoriete ontbijt (zie:  https://www.culy.nl/recepten/ het-recept-voor-homemade- koreaanse-kimchi/ ),  idem voor noedelsoep. We besluiten dan maar te gaan s...
Meer lezen

Pap

Afbeelding
Zaterdag 25 november 2017 Dit weekend wordt er door mijn skischool een ski-en taalkamp georganiseerd. Een weekend lang geven we skiles én Engels aan Koreaanse kinderen. Om er op tijd te geraken heb ik gisteravond de bus genomen aan het Wolgok-metrostation, vlakbij de Dongduk Women’s University  ( https://www.dongduk.ac.kr/ eng/html/01/0100.html , o ok met deze Koreaanse unief heeft de VUB een samenwerkingsovereenkomst en kan je er vanuit Politieke Wetenschappen op uitwisseling). Na een busrit van twee uur kwamen we aan in Vivaldi Park (zie mijn blog ‘Kakkenestje’ van 28 oktober). Het skiresort ligt tussen Seoul en YongPyong Resort, waar we vorige week waren. Vandaag slapen we (helaas) in een minder luxueus hotel. We slapen zoals echte Koreanen op de grond. We kregen wel een écht Westers ontbijt (dat compenseert).  We zijn met 7 instructeurs. Ieder van ons krijgt twee Koreaanse kinderen toegewezen. Als snel hebben we door dat het niveau qua Engels enorm verschilt va...
Meer lezen

Unterschied muss sein…

Afbeelding
Zondag 26 november 2017 Als je je afvraagt of we gisteren stevig in de après-ski zijn gevlogen, heb ik snel een antwoord klaar. Neen. Al vanaf weekend één merk ik hier de grote verschillen tussen de Koreaanse skicultuur en de Europese. Ik ski ontzettend graag. En dankzij ‘thuis’ ben ik op heel wat plaatsen in de Alpen geweest. Bij een ski-vakantie hoort voor ons ook een portie gezelligheid. s’ Middags op het terras van een berghut iets eten. Genieten van de zon en de setting. En na afloop van de dag nog een kleine après-ski. Voo r de duidelijkheid, mijn papa gaat altijd voor zoveel mogelijk pistekilometers (en dat elke dag). Maar, skiën zonder die lokale ambiance is voor ons bijna geen skivakantie. En laat dat hier net de dompe r op de feestvreugde zijn. Hier bestaat een dergelijke skicultuur absoluut niet. Nergens in Vivaldi Park vind je nog maar iets dat op een gezellige skibar lijkt. Ook om te eten moeten we terug naar het resort. Onder de grond van het resort zit een gigantisch...
Meer lezen