In onze blote

DINSDAG 3 oktober 2017
We vertrekken pas morgen naar Gyeongju (경주시)  maar toch checken we vandaag al uit in onze hostel. We slapen vannacht in een jjimjilbang (찜질방). Het is een Koreaanse traditie om tijdens Chuseok met familie en vrienden te slapen in een sauna. Niet alleen omdat Koreaanse badhuizen en de saunacultuur populair zijn, maar vooral omdat je er als groep goedkoop kan slapen en ze 24/24, 7/7 open zijn. Omdat we de lokale gebruiken hier ten volle willen ontdekken, wordt dat voor vanavond onze slaapplek. 

Eerst staat er een tocht naar de Beomeosa tempel (범어사) op de planning. Beomeosa is de hoofdtempel van de Jogye-order van het Koreaanse boeddhisme. De tempel is gelegen in het noordelijke district Geumjeong en werd in 678 opgericht onder het Silla bewind. De meeste Koreaanse tempels liggen ver uit de stad, meestal op een bergtop of andere moeilijk te bereiken (lees: rustige) plaatsen. Om deze tempel te bereiken, moeten we eerst met de metro de stad uit en dan staat er ons nog een lichte bergwandeling van drie kilometer te wachten. De tempel ligt aan de voet van de Geumjeongsan, de populairste wandelbestemming van Busan. Duizenden mensen beklimmen de top tijdens de weekends. Eens aan de prachtig versierde tempel (met al een prachtig uitzicht over de stad) zien we het pad dat leidt naar de Geumjeongsan. Een wandeling van 4 kilometer naar boven. Ondanks het feit dat het al middag is en we geen gepast schoeisel en drinken of eten meehebben, besluiten we de klim te doen. Nu dat we hier toch zijn. Gelukkig hebben we onze benen goed ingesmeerd. Op 800m hoogte worden we beloond met mooiste uitzicht dat ik hier in Zuid-Korea al had. Gek genoeg zitten er op de top van de berg verschillende verwilderde (huis)katten. Met de dorst bleek het achteraf ook mee te vallen. Op de berg zijn er 14 minerale bronnen. Eens beneden is het al zes uur en hebben we een reuzehonger. Chicken (and beer) lijkt ons de snelste en beste optie.


Na het eten zoeken we onze jjimjilbang op. We krijgen bij aankomst allemaal een assorti roos outfitje, een minuscuul handdoekje en oordopjes. We profiteren eerst van de faciliteiten in de sauna. Kwestie van onze spieren te verwennen na vandaag. Voor iedereen is het een eerste keer in een sauna en dus niet evident om tussen nen hoop blote Koreanen te gaan zitten (en het badhuis is met Chuseok zéér druk beklant). We beperken ons dan maar tot de ruimtes waar we in ons roos outfitje terecht kunnen. De oordopjes blijken enorm nodig te zijn. Slapen in een badhuis gebeurt allemaal samen in één grote ruimte (beetje zoals in een Oostenrijkse berghut) maar dan nog eens op de grond. Pijnlijk hard, maar een Koreaanse traditie ter ere van het simpele leven van Boeddhistische monniken. Benieuwd of we vannacht een oog gaan dichtdoen op de grond tussen al die snurkende Koreanen. 


 

,  

   

 













Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Piet Huysentruyt

Afbeelding
zondag 19 november 2017 Opstaan was nog nooit zo leuk. Deze nacht sliepen Patricia en ik (omdat w e moni zijn) in één van de luxehotels in het Ski Resort. Zie:  https://www.yongpyong.co.kr/ eng/room/hotel.do .  In een supergroot tweepersoonsbed. Hemels. En we kunnen nog eens kiezen ook: of in ons bed blijven liggen of (vrij) skiën. Om één uur vanmiddag worden we aan het busstation verwacht voor de terugreis naar Seoul. Hoe goed het bed ook ligt, Patricia en ik twijfelen geen seconde om te profiteren van de pistes en het goede weer. Skipak aan en gaan! Een luxehotel gaat ook gepaard met een heerlijk uitgebreid ontbijt (denken we). Fail! Koreanen ontbijten eerder sober. Ons ontbijt beperkt zich tot kimchi en ramen (Japanse noedelsoep). Kimchi (zie mijn blog ‘knoflookadem’ van 18 september) is niet meteen mijn favoriete ontbijt (zie:  https://www.culy.nl/recepten/ het-recept-voor-homemade- koreaanse-kimchi/ ),  idem voor noedelsoep. We besluiten dan maar te gaan s...
Meer lezen

Pap

Afbeelding
Zaterdag 25 november 2017 Dit weekend wordt er door mijn skischool een ski-en taalkamp georganiseerd. Een weekend lang geven we skiles én Engels aan Koreaanse kinderen. Om er op tijd te geraken heb ik gisteravond de bus genomen aan het Wolgok-metrostation, vlakbij de Dongduk Women’s University  ( https://www.dongduk.ac.kr/ eng/html/01/0100.html , o ok met deze Koreaanse unief heeft de VUB een samenwerkingsovereenkomst en kan je er vanuit Politieke Wetenschappen op uitwisseling). Na een busrit van twee uur kwamen we aan in Vivaldi Park (zie mijn blog ‘Kakkenestje’ van 28 oktober). Het skiresort ligt tussen Seoul en YongPyong Resort, waar we vorige week waren. Vandaag slapen we (helaas) in een minder luxueus hotel. We slapen zoals echte Koreanen op de grond. We kregen wel een écht Westers ontbijt (dat compenseert).  We zijn met 7 instructeurs. Ieder van ons krijgt twee Koreaanse kinderen toegewezen. Als snel hebben we door dat het niveau qua Engels enorm verschilt va...
Meer lezen

Unterschied muss sein…

Afbeelding
Zondag 26 november 2017 Als je je afvraagt of we gisteren stevig in de après-ski zijn gevlogen, heb ik snel een antwoord klaar. Neen. Al vanaf weekend één merk ik hier de grote verschillen tussen de Koreaanse skicultuur en de Europese. Ik ski ontzettend graag. En dankzij ‘thuis’ ben ik op heel wat plaatsen in de Alpen geweest. Bij een ski-vakantie hoort voor ons ook een portie gezelligheid. s’ Middags op het terras van een berghut iets eten. Genieten van de zon en de setting. En na afloop van de dag nog een kleine après-ski. Voo r de duidelijkheid, mijn papa gaat altijd voor zoveel mogelijk pistekilometers (en dat elke dag). Maar, skiën zonder die lokale ambiance is voor ons bijna geen skivakantie. En laat dat hier net de dompe r op de feestvreugde zijn. Hier bestaat een dergelijke skicultuur absoluut niet. Nergens in Vivaldi Park vind je nog maar iets dat op een gezellige skibar lijkt. Ook om te eten moeten we terug naar het resort. Onder de grond van het resort zit een gigantisch...
Meer lezen