Ski's onder het bed

DINSDAG 19 september 2017

Derde week in Seoul. Het eten, de mentaliteit, de gewoontes en tradities, ik geraak er bijna aan gewoon. Behalve aan het weer, dat blijft nog even op de tanden bijten én zweten. Korea heeft 4 klimaatzones, waarbij het overgrote deel van Zuid-Korea een warm landklimaat kent. Daarbij komt dat door de meer dan twintig miljoen inwoners die hier op 'slechts' op 613 km² wonen en de enorme bebouwde oppervlakte, de gemiddelde temperaturen in de stad enkele graden hoger liggen dan op het platteland rond de stad. De temperatuur ligt nu gemiddeld rond de 30 graden. Dat voel ik hier duidelijk. De afgelopen drie weken hebben we hier vooral heel warme vochtige dagen gehad met liters vochtverlies tot gevolg. Veel water drinken is de boodschap. Twee douches per dag nemen, is hier ook geen uitzondering. De minste inspanning die je doet, zet je direct in het zweet. Mijn ski’s zullen hier nog wel een tijd onder mijn bed blijven liggen.

Vanavond gaan we eten in Bryston's. Ondanks de Engels klinkende naam een populair Koreaans restaurant, met enkel ééntalig Koreaanse menu’s én waar men enkel Koreaans spreekt. Omdat mijn Koreaans momenteel nog niet verder rijkt dan 'annyeonghaseyo' (hallo), 'jebal' (alstublieft) en 'kamsahamnida' (danku) wordt het dus vooral plantrekken en een kwestie van gebarentaal. We kunnen er voor maar 7.500 won (6 euro) een hele avond à volonté Koreaans eten. Van vissenhersenen, buikspek tot venusschelpen. Voor ieders wat wils…

Vandaag ook voor de eerste keer op de unief een groepswerk moeten maken. Een ramp. Mijn groepsleden (3 Koreanen, 1 Japanner) kunnen weinig tot geen Engels. Laat staan dat ze een presentatie van 30 minuten in het Engels kunnen voorbereiden en uitvoeren. Ik voel het al, dat wordt hier géén groepswerk. Ik word door mijn talenkennis al snel verheerlijkt en slim genoemd (stoef stoef). Zoals gezegd, als Belg/Vlaming ben je al snel de polyglot van dienst. Bedankt Belgisch onderwijssysteem. Als dat groepswerk maar goed komt. 

 .