Lang zal ze leven

ZATERDAG 4 november 2017

De ijzige wind deert me niet. Ik ben vooral blij met de zon en de staalblauwe lucht. In Seoul hebben we veel last van smog. Soms sta ik ’s morgens op en kan ik de gebouwen honderd meter verder niet zien door de luchtvervuiling. Smog kan een paar dagen, zelfs enkele weken blijven hangen. Smog komt in Seoul zowel in de zomer als in de winter voor, maar zomer- en wintersmog hebben wel verschillende oorzaken. Tijdens smogperiodes hoesten mensen (hoorbaar) meer en hebben ze een zichtbaar geïrriteerde neus of ogen. Mondmaskers zijn dan ook heel populair in Seoul. Denk daarbij niet aan van die wegwerp papieren mondmaskers, maar aan heuse ademhalingsmaskers met filter. Je vindt ze hier in alle uitvoeringen, kleuren en maten. Maskers kan je hier op de meest banale plaatsen kopen en zijn zo ‘populair’ dat het echte fashion items zijn geworden.https://nl.aliexpress.com/item/New-Unisex-Korean-Style-Kpop-Black-Bear-Cycling-Anti-Dust-Cotton-Mouth-Mask-Face-Respirator/32670944407.html

Ik bezoek deze voormiddag met Wissam het National museum of Korea (http://english.visitkorea.or.kr/enu/ATR/SI_EN_3_1_1_1.jsp?cid=268137). Bijna alle museums in Seoul zijn gratis. Mooi meegenomen voor een student die ook wat cultuur wil opsnuiven. Het museum is een modern gebouw (1945) omringd door vijvers en een mooi park (Yongsan Family Park). Zoals de naam zelf zegt, gaat het museum over de Koreaanse cultuur en geschiedenis van de vroegste tijden tot heden. Het museum telt drie verdiepingen. De eerste twee verdiepingen zijn voorbehouden voor wereldse kunst. De derde verdieping  is gewijd aan religieuze kunst (vooral boeddhistische beeldhouwwerken) waaronder Nationale Schat nr. 24 van Korea. Een vier meter hoog beeld van Boeddha uit de Seokguram grot. De Seokguram grot maakt deel uit van de Bulguska tempel in Busan waar we eerder deze maand waren. De Nationale Schatten van Korea (https://en.wikipedia.org/wiki/National_Treasure_(South_Korea)#Designated_September_16.2C_1980) is een genummerde serie van voorwerpen, gebouwen en plaatsen die erkend zijn owv hun uitzonderlijke culturele waarde. Een aantal van deze nationale schatten zijn populaire toeristische trekpleisters. Daarnaast zijn er in het museum ook enkele tijdelijke tentoonstellingen die ééntalig in het Hangul zijn uitgewerkt (Hangul is het schrift dat gebruikt wordt om Koreaans te schrijven). Zelfs Wissam die een mondje Koreaans praat en Hangul leest, verstaat er niets van. Tijd voor frisse lucht. Ik was hier trouwens al in de buurt. Het Korea War Memorial dat ik al bezocht, is vlakbij. We zetten ons aan de Han-rivier met Koreaanse sushi (gimbap). Zalig met dat zonnetje in onze nek. Genoeg vitamine D opgedaan: terug naar ons vertrouwde Anam (onze universiteitswijk). Samen met Justine transformeer ik in ons favoriete cafeetje nog even tot Koreaans blokbeest. Ik verdiep me nog even in de Koreaanse democratie.

Morgen is het mijn 20ste verjaardag. Ik ga de avond voor mijn verjaardag niet studerend doorbrengen. Ik heb vanavond afgesproken met een hele hoop vriendinnen. We gaan eerst voor een ‘all you can eat Koreaanse BBQ’. Met een volle buik trekken we in onze wijk naar onze favoriete bar voor een glaasje soju, om rond middernacht de metro te nemen naar het meer internationale Iteawon. Daar staat een 10-tal medestudenten me op te wachten, mét chocoladetaart. Ik word hier nogal verwend. Mijn Belgische vrienden proberen het internationale gezelschap ‘lang zal ze leven’ te doen zingen. Happy birthday gaat hen (gelukkig) beter af…