Horizontaal vuurwerk

MAANDAG 30 oktober 2017

Vandaag ben ik exact twee maanden en één dag in Zuid-Korea. Times flies when you are having fun, zeggen ze wel eens. Over minder dan twee maanden is het semester voorbij. En over minder dan vier maanden zit mijn verblijf in Zuid-Korea er gewoonweg op. Ik mag er niet aan denken. Wanneer je nog moet vertrekken, lijken 6 maanden onoverkomelijk. Nu ik hier ben, lijken 6 maanden te kort. Ik vergeet niet te genieten. Maar wanneer je in een dagelijkse routine zit en gewoon doet wat je moet doen, vliegt de tijd. Ik moet hier dus héél bewust leven, want voor ik het weet zit ik weer achter de schoolbanken in Brussel. Wanneer ik het er hier met mijn vrienden over heb, is er bij hen hetzelfde besef (en worden ze sentimenteel). Extra veel reden om er, samen met hen, nog alles uit te halen. 

De midterms zijn gepasseerd en het andere schoolwerk stroomt al weer toe. Vandaag doe ik niet meer dan teksten lezen en samenvattingen en taken maken. Vanavond staat Banpo Bridge wel nog op het programma. Vera en Patricia gaan ook mee. Banpo bridge is één van de vele bruggen over de Han-rivier. Het speciale eraan is dat het de allereerste dubbeldekbrug in Seoul is. Het onderste dek is alleen toegankelijk voor voetgangers, het bovenste voor autoverkeer. De brug is 1,5 kilometer lang en wordt gepromoot om zijn Moonlight Rainbow Fountain. Van april tot oktober kan je er genieten van horizontale waterfonteinen en een lichtshow (met passende muziek). Wanneer we research op het internet doen (http://english.visitkorea.or.kr/enu/ATR/SI_EN_3_1_1_1.jsp?cid=1011983), ziet het er spectaculair en vooral kleurrijk uit. Aangekomen aan de brug is het precies of we aan het viaduct van Merksem staan. Verlaten, zo dood als een kat én niet bepaald mooi. Het zicht op de omliggende (ook verlichte) wolkenkrabbers en zgn. Bubble playground (een soort van mega-sporthal) is wel flashy. In het park aan de voet van de brug (Banpo Hangang Park,http://english.visitkorea.or.kr/enu/ATR/SI_EN_3_1_1_1.jsp?cid=1013338) staan slechts een tiental toeristen te wachten op de volgende water- en lichtshow (vier- tot zesmaal per dag met een max. duur  van 20 min.). De show, die er op het internet OK uitzag, valt helaas ook wat tegen. Ligt het aan ons, de lage opkomst of het ijskoude weer? We besluiten dat we het internet niet altijd mogen vertrouwen. Een hongertje doet ons uitkijken naar een eethuis of resto. Zonder succes. Er staan zelfs geen streetfoodkraampjes. We zitten in een buurt met vooral hoge woonblokken en kantoorgebouwen. Na een zoektocht van een half uur, besluiten we om een GS25 binnen te stappen (een soort van Delhaize, maar dan enkel met voeding). In de koeling vinden we wat prefab Koreaanse sushi (gimbap) om de honger te stillen. Volledig verkleumd van de kou keren we terug naar ons guesthouse. Het kan niet altijd feest zijn.